Turystyka Kulturowa. Czasopismo naukowe

Nieodnaleziona tożsamość

Autor
  • Krzysztof Kasprzak

    Autor

Słowa kluczowe:
Recenzja
Abstrakt

Żuławy Wiślane w makroregionie Pobrzeże Gdańskie obejmują rozległą płaską równinną dolinę deltową Wisły, z którą silnie kontrastują krawędzie wysoczyzn morenowych. Około 28% powierzchni tej doliny deltowej to obszary depresyjne położone poniżej poziomu morza. Występujące tutaj wszystkie wody powierzchniowe zatraciły swoje naturalne cechy w wyniku prowadzonej przez setki lat regulacji, stając się kanałami o sztucznie regulowanym poziomie wody. Przyrodnikom Żuławy kojarzą się głównie w Parkiem Krajobrazowym „Mierzeja Wiślana”, z rezerwatami przyrody na terenie tego parku (leśnym „Buki Mierzei Wiślanej”, faunistycznym „Kąty Rybackie”) oraz w jego otulinie (faunistyczny „Mewia Łacha”) nad Zatoką Gdańską przy ujściu Przekopu Wisły do Bałtyku oraz siedliskowymi i ptasimi obszarami Natura 2000. Ale Żuławy to głównie region kształtowany od setek lat przez zamieszkające go silne lokalne i różnorodne wspólnoty Niemców i Polaków, potomków pierwszych osadników olęderskich, ale i protestantów (luteranie, menonici) oraz katolików. To oni razem przez lata budowali wały i śluzy, osuszali grunty pod pola uprawne i walczyli z podtopieniami i powodziami Wisły.

Bibliografia
Pobrania
Opublikowane
31-03-2026
Dział
Recenzje książek naukowych
Licencja

Prawa autorskie (c) 2026 Turystyka Kulturowa

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Jak cytować

Inne teksty tego samego autora