(untitled) (Turystyka Kulturowa, 2025)
Od wieków symbolem wieczności był kamień. Ze względu na swoją twardość, wytrzymałość i trwałość zawsze przywoływał inny porządek, przedstawiał ład odmienny od świata ludzi, podkreślał to, co wiązało się z przekraczaniem ludzkiego widzenia świata. Ze względu na to co wyrażał, miał wymiar sakralny, określony szczególnym szacunkiem, względami i uznaniem. Ludzie adorowali kamień jako byt, w którym objawia się świętość i jako obiekt przeznaczony do obrony własnej i zmarłych [Eliade 1993, s. 212-234; Kopczyński, Skoczylas 2006]. Tradycyjne japońskie ogrody suchego krajobrazu (karesansui) budowane przy świątyniach przeznaczone były wyłącznie do kontemplacji i praktyk medytacyjnych. Tworzone pod wpływem estetyki zen ogrody stanowiły wyrazistą, indywidulną, pełną surowego minimalizmu kompozycję stylizowanego krajobrazu, głównie poprzez stosowanie specjalnie dobranych oraz rozmieszczonych skał i kamieni.